МНС запускае новую інфармацыйную кампанію «Дзеці – не дарослыя! Не пакідайце іх адных!»
Штогод у Беларусі адбываюцца выпадкі, звязаныя з гібеллю і траўматызмам дзяцей. І часцей за ўсё – па адной і той жа прычыне: дарослыя губляюць кантроль.
«Усяго на хвілінку» – і дзеці застаюцца адны. Здаецца, што нічога страшнага не здарыцца, але менавіта гэтыя хвіліны часам вырашаюць усё. Многія бацькі думаюць, што дзіця ўжо дастаткова самастойнае, каб пакінуць яго аднаго. Але дзеці, асабліва дашкольнага ўзросту, толькі вучацца разумець, дзе небяспека. Пры гэтым бацькі практычна не надаюць увагі навучанню дзяцей элементарным правілам бяспекі. Горш таго, часам самі падаваць прыклад небяспечных паводзін.
За апошнія пяць гадоў у Беларусі (2020 – 2024 гады) на пажарах загінула 38 дзяцей. У гарадах зарэгістравана 14 выпадкаў, а ў сельскай мясцовасці – 24. Па стане на 30.12.2025 на пажарах загінула
4 дзіцяці. Пры гэтым самая ўразлівая група – дзеці да 7 гадоў. Асноўныя прычыны трагедый: неасцярожнае абыходжанне з агнём з боку дарослых (у тым ліку пры курэнні); парушэнне правілаў эксплуатацыі электраабсталявання; дзіцячая свавольства з агнём (гульні са спічкамі, запальнічкамі, ЛВЖ).
Не меншую небяспеку для дзяцей нясе вада. З 2020 па 2024 гады
у Беларусі патанула 131 дзіця (у тым ліку 67 – пры непасрэдным купанні на вадаёмах), з іх 12 – праваліліся пад лёд. Толькі
за купальны сезон (май-верасень) 2025 года – 8 загінулых дзяцей
(у тым ліку 2 – пры непасрэдным купанні на вадаёме). Прычыны
усё тыя ж: адсутнасць нагляду, самаўпэўненасць, няўменне плаваць, адпачынак на неабарудаваных пляжах, адсутнасць элементарных ведаў
і навыкаў па бяспецы. Адну хвіліну без увагі – і звычайны адпачынак на вадзе ператвараецца ў трагедыю.
Каб прыцягнуць увагу бацькоў да праблемы гібелі
і траўматызму дзяцей дашкольнага і малодшага школьнага ўзросту
на пажарах і вадаёмах, МНС пры падтрымцы Прадстаўніцтва Дзіцячага фонду ААН (ЮНІСЕФ) у Рэспубліцы Беларусь распрацавана новая інфармацыйная кампанія «Дзеці –
не дарослыя! Не пакідайце іх адных!».
Кампанія заклікае дарослых змяніць сваё стаўленне да дзіцячай бяспекі, адмовіцца ад самаўпэўнасці і праяўляць пастаянную пільнасць.
Бацькі часта ганарацца, калі іх дзіця паводзіць сябе
«па-даросламу»: дапамагае, праяўляе самастойнасць, пісьменна разважае. Яны хочуць бачыць у сваім дзіцяці маленькага дарослага – разумнага і адказнага, які са многімі хатнімі справамі ўжо можа справіцца сам. Але гэта самааман, бо дзеці – не дарослыя.
Нават калі ўмеюць уключыць пліту, зарадзіць тэлефон ці прыгатаваць сабе чай. Яны ўсё яшчэ дзеці, у якіх няма досведу, ведаў і інстынкта самазахавання, як у дарослага чалавека.
Дзіця можа паўтараць дзеянні дарослых, але не ўсведамляць,
да чаго яны прыводзяць. Ён бачыў, як бацькі гатуюць, карыстаюцца электрапрыборамі (уключаюць прас, пліту, чайнік) і хоча «зрабіць як дарослы». Але тое, што для нас звыкла, для дзіцяці – гульня, дзе кожная памылка можа каштаваць жыцця. А калі бацькі сыходзяць, пакідаючы дзяцей адных, часта з упэўненасцю «ён у мяне ўжо дарослы» – менавіта тады
і здараюцца бяды.
Пакуль дзіця гуляе ў даросласць, дарослы павінен гуляць ролю абаронцы. Менавіта таму слоган кампаніі гучыць проста, ясна і дакладна ў мэту: «Дзеці – не дарослыя! Не пакідайце іх адных!».
Такім чынам, сацыяльная рэклама МНС не запалохвае, а наадварот прымушае задумацца нават тых, хто лічыць, што «з маімі дзецьмі такога ніколі не здарыцца». Ні адзін званок, крама ці справа не вартыя таго, каб рызыкаваць самым дарагім. І куды б Вы ні спяшаліся, вазьміце дзіця з сабой. Няхай лепш пачакае побач, бо з вамі
ён у бяспецы. Беражыце сваіх дзяцей!