Міёрскі раённы выканаўчы камітэт
ВЫСТУПЛЕННЕ ПРЭЗІДЭНТА БЕЛАРУСІ АЛЯКСАНДРА ЛУКАШЭНКІ НА СЕСІІ САВЕТА КАРЫСНАЙ БЯСПЕКІ АДКБ У ВУЗКІМ СКЛАДЗЕ
Перш за ўсё хачу падзякаваць усім вам за выступленні. Шчырыя, адкрытыя прагучалі ацэнкі сітуацыі ў рэгіёне і ў свеце ў цэлым. Дазвольце поделіться сваім бачаннем таго, што адбываецца.
Аб нацыянальных і калектыўных інтарэсах
Безумоўна, кожны з нас глядзіць на свет праз прызму нацыянальных інтарэсаў. Гэта, зразумела, апраўдана. Мы, кіраўнікі дзяржаў, нясем адказнасць за свае народы і адказваем перад імі за іх будучыню і бяспеку.
У той жа час баланс захавання нацыянальных і калектыўных інтарэсаў усімі дзяржавамі - членамі АДКБ гарантуе стабільнасць і бяспеку рэгіёну ў цэлым. Гэта дыялектыка. Пры тым, што ў кожнага з нас ёсць свая зона адказнасці ў рамках арганізацыі, мы разумеем, што сучасныя выклікі і пагрозы носяць глабальны характар. Больш за тое, яны сплятаюць нашы нацыянальныя інтарэсы ў адзін вузел.
Таму спынюся на ключавых, магістральных праблемах, якія закранаюць усіх і цесна ўзаемазвязаны адзін з адным.
Нас ужо закруціў віхор змены эпох. Пра гэта вы ўсе вельмі часта кажаце ў сваіх выступленнях. Мы з вамі - сведкі разбурэння ранейшай сістэмы міжнародных адносін. І мы - удзельнікі зламу існуючай аднапалярнай, калі хочаце, заходнецэнтрычнай мадэлі.
Адбываецца паэтапны пераход да шматпалярнасці. Складны, драматычны пераход. Гэта звязана з тым, што заходнія палітыкі не хочуць саступаць сваіх пазіцый, ігнаруючы няўмольны ход гісторыі, які, як вядома, спыніць немагчыма.
Аб новай гонцы ўзбраенняў
Пад лозунгам "парадку, заснаванага на правілах", які падмяняе міжнароднае права, Захад усё часцей спрабуе падмяць пад сябе ўвесь свет. У ход ідуць усе вядомыя брудныя меры: ад санкцый, шантажу да распальвання міжнацыянальных канфліктаў.
Правільна пастаўленае пытанне: што гэта за правілы і хто ўстанавіў гэтыя правілы? Пытанне рытарычнае. Зразумела, мы ведаем, хто і навошта. Сутнасць у іншым: гуляць па гэтых правілах не хоча большая частка свету, а мова дыпламатыі ўжо даўно заменены бразгатаннем зброі. Міжнароднае права працуе выключна для выбраных.
На фоне адыёзнай ваяўнічай рыторыкі асобных палітыкаў і поўнай страты ўзаемнага даверу ідзе мэтанакіраванае раскручванне спіралі новай гонкі ўзбраенняў.
Аб канфлікце на Блізкім Усходзе
Пажар рэгіянальных канфліктаў, з ужываннем у тым ліку найноўшых сістэм узбраенняў, у любы момант можа перакінуцца ў іншыя краіны. Не сакрэт, што пастаўляемая ў Кіеў зброя ідзе на чорныя рынкі. Калі заходніх палітыкаў гэта не турбуе, то мы разглядаем некантралюемы рух зброі і тэхнікі ваеннага прызначэння як патэнцыйную пагрозу бяспецы не толькі для нашага рэгіёну, але і ўсіх краін свету. Асабліва зараз, калі разгараецца новы ачаг на Блізкім Усходзе.
Аб прычынах палесціна-ізраільскага канфлікту, падвойных стандартах калектыўнага Захаду ў ацэнцы дзеянняў удзельнікаў сказана дастаткова.
Аб гэтым кажуць нават прыхільнікі дзеючых рэжымаў Злучаных Штатаў і Еўрасаюза. Раскол у лагеры так званых заходніх дэмакратаў - гэта сённяшняя рэальнасць і сведчанне іх палітычнага адрезвлення. Але гаворка не пра гэта. Хоць тэзіс генеральнага сакратара ААН Гутэрыша, які назваў адной з прычын гвалту адсутнасць прагрэсу ў палітычным урэгуляванні, заслугоўвае ўвагі і развіцця тэмы.
Больш турбуе прадчуванне глабальнай катастрофы, якое ахапіла свет, што з іскры рэгіянальнага канфлікту можа разгарэцца полымя новай сусветнай вайны. Аб гэтым кажуць часта і шмат, а за акіянам толькі і чакаюць, што ў яе будуць уцягнуты краіны, блізкія да лініі зоны адказнасці АДКБ.
Гэты так званы кіраваны хаос, муць - тое, чаго жадаюць Злучаныя Штаты і Захад.
Аб "абарончым характары" НАТА
У той жа час на заходнім флангу імклівымі тэмпамі ўзбройваюцца натаўскія суседзі. Ваенны бюджэт, напрыклад, Польшчы расце як на дражджах, і ў наступным годзе абяцае дасягнуць 4% ад ВУП. Цікава, як гэта суадносіцца з іх пастаяннымі дэкларацыямі аб абарончым характары Альянсу? Ці з назвай анансаваных найбуйнейшых з часоў халоднай вайны вучэнняў НАТА ("Steadfast Defender" ("Стойкі абаронца"). - Заўвага. БЕЛТА)? Гэта ніяк не суадносіцца.
Мы за такімі так званымі абарончымі манеўрамі назіраем даўно. З таго моманту, як у 96 годзе мінулага стагоддзя вывезьлі зь Беларусі ядзерную зброю. Чым усё скончылася - пашырэннем НАТА на Ўсход, навучальнай адпрацоўкай у 2016 годзе сцэнару нанясеньня ядзернага ўдару па Беларусі. Заўважце, па ініцыятыве адміністрацыі так званага ляўрэата Нобэлеўскай прэміі міру Барака Абамы. 2016 год. Прычым па задуме вучэнняў Беларусь нават не была ўцягнута ў канфлікт.
Аб гаранце бясьпекі ў рэгіёне
Можна шмат гаварыць аб незаконных аднабаковых прымусовых мерах, ваенных правакацыях на мяжы, інфармацыйных дывэрсіях, мільёнах даляраў, укінутых у падрыхтоўку няўдалых дзяржпераваротаў. Я ўжо не кажу пра адкрытую дэманстрацыю гатоўнасьці падключыць да гэтай мэты сілы НАТА. Навошта ў жніўні 2020 года побач зь беларускай мяжой кружылі стратэгічныя бамбавікі Б-52? Каму пасылалі сыгнал? Не толькі Беларусі. Зразумела каму.
На гэтым фоне абвінавачванні аб разьмяшчэньні ў нашай краіне, на нашай тэрыторыі расейскай тактычнай ядзернай зброі проста абсурдныя. Мы, паўтару ў соты раз, нікому не пагражаем. Мы проста вучымся дыпляматычнаму так званаму этыкету ў тых, хто зрабіў мову сілы сусьветным трэндам.
Гэта рэаліі сёньняшняга дня - толькі наяўнасьць магутнай зброі гарантуе бясьпеку ў рэгіёне і дае права голасу на міжнароднай арэне.
Аб падыходах да вырашэньня вострых пытаньняў
Паважаныя калегі!
Сам факт таго, што мы сабраліся за адным сталом, сведчыць аб тым, што мы адэкватна рэагуем і ацэньваем выклікі часу і гатовыя супрацьстаяць ім разам. Тое, што некаторых нашых партнёраў штармуе і ў публічных выказваннях, і ў учынках, якія носяць правакацыйны характар, - перш за ўсё іх праблемы. Я скажу адно: калі ёсць прэтэнзіі, то трэба агучваць іх, гледзячы ў вочы адзін аднаму, а не размаўляць праз укіды ў сродкі масавай інфармацыі.
Для гэтага мы збіраемся ў такім складзе - каб абмеркаваць усе вострыя пытанні і знайсці рашэнні. А ствараць сітуацыю канфлікту, робячы падарунак тым, хто не зацікаўлены ва ўмацаванні бяспекі дзяржаў - членаў АДКБ, могуць толькі палітыкі-аднадзёнкі. Гэта безадказна і непрадувальна.
Перакананы, што, нягледзячы ні на што, мы ў стане справіцца з усімі цяжкасцямі ў зоне сваёй адказнасці. І мы гэта робім. Няхай не ў поўным аб'ёме, але робім шмат, асабліва апошнім часам.
Мы вітаем прагрэс ва ўрэгуляванні канфлікту на Паўднёвым Каўказе. Спадзяемся, што зробленыя крокі закладуць аснову для ўстойлівага і доўгатэрміновага міру ў гэтым рэгіёне, дзе пражываюць дружалюбныя нам народы - армяне і азербайджанцы. Падкрэсліваю: дружалюбныя нам народы.
Не сумняваюся, што палітычная мудрасць прэзідэнтаў Кыргызстана і Таджыкістана стане (ужо стала) вырашальным укладам ва ўрэгуляванне супярэчнасцей паміж Бішкекам і Душанбэ, дазволіць нам сфакусавацца на забеспячэнні бяспекі знешніх межаў АДКБ на паўднёвым флангу арганізацыі.
Дарэчы, Беларусь у гэтай частцы падтрымлівае прапанову Эмамалі Шарыповіча аб больш пільнай увазе да нашых паўднёвых рубяжоў.
Аб адзінстве ў АДКБ
Дарагія сябры!
У аснове беларускага старшынства ляжаў дэвіз "Праз салідарнасць і супрацоўніцтва - да міру і бяспекі". Будзем адзіныя мы - будзе мацнейшая наша арганізацыя.
Наступствы пастаўленым мэтам, мы правялі шэраг мерапрыемстваў палітычнай, ваеннай, ваенна-тэхнічнай сферы, а таксама па лініі процідзеяння транснацыянальным выклікам і пагрозам бяспецы. Я не стану гэта пералічваць, паколькі наш генеральны сакратар, ды і вы пра гэта падрабязна гаварылі.
Паважаныя калегі!
Мы сфармулявалі прыярытэтныя напрамкі старшынства такім чынам, каб яны заклалі аснову на доўгатэрміновую перспектыву развіцця АДКБ. Але гэтага мала. Трэба быць мацней і згуртаваней. Давайце шчыра: у нас пакуль гэтага па максімуме не хапае. Трэба ісці да гэтага хутчэй, каб не атрымалася, што калі дзесьці ўспыхне, тады мы стрэпенемся і пачынаем варушыцца.
Звяртаюся да генсека АДКБ і будучага казахстанскага старшынства з прапановай садзейнічаць іх далейшай практычнай рэалізацыі. Упэўнены, што гэта пойдзе на карысць нашай арганізацыі, усім нашым краінам.
Дарагія сябры!
Напрыканцы дазвольце падзякаваць вас, вашы краіны за падтрымку намаганняў Беларусі на пасадзе старшыні і пажадаць Казахстану і асабіста яго Прэзідэнту Касым-Жамарт Кемелевічу Такаеву поспехаў у ажыццяўленні вельмі няпростай і адказнай місіі - старшынства ў арганізацыі ў 2024 годзе.
Крыніца: belta.by