Міёрскі раённы выканаўчы камітэт

Інжынерна-тэхнічны цэнтр у Новакянскай сярэдняй школе імя двойчы Героя Савецкага Саюза П. І. Клімука ў Віцебскім раёне стаў цэнтрам прыцягнення для дзяцей не толькі з гэтай установы адукацыі, але і ўсяго раёна. Чаму вучацца будучыя інжынеры, праграмісты і дызайнеры, карэспандэнту БЕЛТА расказалі вучні і педагогі.

У гэтым годзе інжынерна-тэхнічны цэнтр, які некалькі гадоў дзейнічаў у школе як гурток, быў істотна перааснаваны. Цяпер у распараджэнні дзяцей, акрамя камп'ютараў, ёсць камплекты з роболабараторыямі, робаплатформамі, наборы для стварэння робатаў, у тым ліку розныя датчыкі - на святло, гук, дотык, і іх кіравання. Таксама дзякуючы апеканай сельскагаспадарчай арганізацыі ў школы з'явіўся сучасны 3D-прынтар, які можа не толькі друкаваць па зададзенай праграме, але і сканаваць гатовую мадэль і самастойна ствараць дакладную копію.

У інжынерна-тэхнічным цэнтры займаюцца дзеці практычна ўсіх узростаў. "Самыя малодшыя выхаванцы цэнтра - другакласнікі. Да заняткаў цягнуцца і хлопчыкі, і дзяўчынкі. Адная вучань нават прывяла свайго братыка з першага класа, і яму вельмі спадабалася, што тут вывучаюць. Ён усё глядзеў з цікавасцю, пытаўся і сам спрабаваў нешта зрабіць", - падзялілася настаўніца пачатковых класаў Ірына Кавалеўская, якая яшчэ і выкладае малодшым школьнікам асновы робататэхнікі.
Яна расказала, што маленькія пачынаюць з асноў камп'ютарнай анімацыі - на візуальнай мове праграмавання Scratch яны вучацца пісаць простыя праграмы, разумець алгарытмы, ствараць на камп'ютары рухомыя малюнкі. Часта яны падыходзяць да старэйшых, расспытваюць, што тыя робяць, жыва рэагуюць на рухомых робатаў і спрабуюць кіраваць імі. А яшчэ яны хочуць хутчэй узяцца за праграмаванне больш паглыбленага ўзроўню.

Вучні старэйшага ўзросту вырашаюць больш складаныя задачы - праграмуюць робатаў і авалодваюць 3D-мадэляваннем. Навыкі, якія яны атрымліваюць на занятках у інжынерна-тэхнічным цэнтры, дапамагаюць ім і на агульнаадукацыйных уроках. Напрыклад, на інфарматыцы ім значна прасцей разабрацца з праграмамі, якія яны вывучаюць, ім лягчэй даецца праца з кодамі.

"Дзеці вельмі актыўна працуюць на занятках у цэнтры, прапануюць свае ідэі, імкнуцца развівацца. Напрыклад, у нас ёсць робалабараторыі, з дапамогай якіх можна кіраваць рухамі робаплатформы, і іх зрабілі дзеці, я нават не падказваў ім. Малодшыя цягнуцца за старэйшымі, а вучні старэйшых класаў дапамагаюць тым, хто толькі робіць першыя крокі ў праграмаванні. Калі ёсць цікавасць, то дзяцей нават немагчыма спыніць", - расказаў кіраўнік інжынерна-тэхнічнага цэнтра, настаўнік матэматыкі Нікіта Хлебоўскі.

Сярод яго выхаванцаў ёсць юныя таленты, якія былі на міжнародных спаборніцтвах па робататэхніцы. Напрыклад, Ягор Кліманаў, які каля чатырох гадоў захапляецца праграмаваннем. Ён удзельнічаў у конкурсе навукова-тэхнічнай творчасці вучняў Саюзнай дзяржавы "Таленты XXI стагоддзя" і хоць не заняў прызавога месца, але затое убачыў узровень падрыхтоўкі вучняў з Беларусі і Расіі.

"Нашы будуць мацнейшыя", - сказаў ён, адзначыўшы, што цяпер ёсць да чаго імкнуцца і куды расці. На занятках, паводле слоў вучня дзявятага класа, яму падабаецца працаваць з праграмаваннем. Пакуль ён не задумаўся пра будучую прафесію, у яго ўперад яшчэ два гады ў старэйшай школе, каб выбраць канкрэтную спецыяльнасць.

Для вучніцы дзявятага класа Караліны Спірыдонавай, якая ў інжынерна-тэхнічным цэнтры спецыялізуецца на мастацкім і 3D-мадэляванні, дарога ў жыцці ёй ужо больш-менш зразумелая. "Мастацкае мадэляванне я самастойна даўно авалодала на тэлефоне, а вось 3D-мадэлінг пакуль даецца складаней з-за кодаў. Але я лічу, што калі ёсць цікавасць і жаданне разабрацца, то можна ўсё вывучыць і рабіць усё добра", - падзялілася яна і прызналася, што ўжо падумвае пра навучанне ў ВНУ на дызайнера, аднак прыцягвае яе яшчэ і інтэрнэт-маркетынг. У яе таксама ёсць час вызначыцца. Караліна ўпэўнена, што ўсе атрыманыя ў школе веды і навыкі ёй спатрэбяцца ў будучай прафесіі.

Нікіта Хлебоўскі падкрэсліў, што ўрокі ў цэнтры дапамагаюць вучням з малых гадоў развіваць лагічнае і крытычнае мысленне, уменне знаходзіць памылкі і выпраўляць іх. А калі дзеці працуюць з дэталямі, збіраючы робатаў, развіваецца дробная маторыка. Да таго ж дзеці вучацца камунікаваць, не баюцца прасіць дапамогі ў старэйшых, і такім чынам ствараецца атмасфера даверу і ўзаемападтрымкі. Вельмі часта вучні старэйшых класаў, якія ўжо авалодалі асновамі і займаюцца праграмаваннем больш высокага ўзроўню, тлумачаць малодшым, як і што рабіць, становяцца настаўнікамі.

У планаў кіраўніцтва школы праводзіць заняткі ў інжынерна-тэхнічным цэнтры для дзяцей і з Віцебскага раёна. «У Віцебску ёсць падобныя цэнтры і ІТ-школы для дзяцей, але не кожны туды даедзе. У аддзеле па адукацыі Віцебскага раённага выканаўчага камітэта ўзнікла ідэя на базе нашага цэнтра адкрыць, можна сказаць, школу выходнага дня, куды па суботах будуць прыязджаць хлопчыкі і дзяўчынкі з сельскіх школ, каб вывучаць асновы робататэхнікі. Усе заняткі ў нас праводзяцца бясплатна. У нашай школе ёсць інжынерная група, у ёй вучацца дзеці 10-га і 11-га класаў. Па дагаворы з Полацкім дзяржаўным універсітэтам (ПДУ) імя Еўфрасінні Полацкай нашы вучні бываюць у ВНУ, на прадпрыемствах, дзе патрэбны тэхнічныя спецыяльнасці і ёсць неабходнасць у новых кадрах. Практычна ўсе выпускнікі з інжынернай групы будуць паступаць у ПДУ, каб атрымаць адукацыю інжынера», — падкрэсліла дырэктар Новакінскай сярэдняй школы Таццяна Дідарэнка.

belta.by