Міёрскі раённы выканаўчы камітэт
«Міру і здароўе блізкім!». Жадае краіне і людзям 90-гадовая былая вязень фашысцкіх канцлагераў Марыя Беляева.
– Віншуем вас са светлым надыходзячым святам, Днём Перамогі! Вам давялося шмат чаго перажыць падчас вайны і працаваць на карысць Радзімы пасля яе заканчэння. Дзякуй вам за гэта, жадаем моцнага здароўя і міру! – звярнуўся да Марыі Васільеўны кіраўнік адміністрацыі Першамайскага раёна Віцебска Яўген Сямёнычаў, уручаючы матэрыяльную дапамогу і юбілейны медаль «80 гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне».
Падарункі і віншаванні ў гэты дзень былая вязень фашысцкіх канцлагераў атрымала таксама і ад прадстаўнікоў грамадскіх аб'яднанняў і піянераў устаноў адукацыі Першамайскага раёна Віцебска.
– Рада, што не забываеце мяне. Галоўнае – мір і здароўе блізкіх, я гэта ведаю, бо бачыла ў жыцці шмат чаго, – звярнулася да госцей Марыя Беляева. – Калі пачалася вайна, мне было 6 гадоў. З сямі дзяцей я была найстарэйшай, таму дапамагала доглядаць малодшых. Была нядзёнкам і ў цёткі маці, дапамагала цётцы сядзець з маленькім сынам у іншай вёсцы. Так склалося, што нас вывезлі ў Германію, разлучылі мяне з мамай на некалькі гадоў.
Пасля вяртання ў 1945 годзе ў родную вёску Цаловічы Суражскага раёна Віцебскай вобласці Маша пайшла ў школу. Пасля заканчэння 7 класаў пачала працаваць прыёмшчыкам малака ў вёсцы Дуброўе. А выдаўшы замуж у 1957 годзе, пераехала ў Віцебск, дзе 33 гады адпрацавала кройшчыцай у ААТ «Класіка індустрыі моды». За шматгадовую працу была ўзнагароджана званнем «Ветэран працы».
Разам з мужам Марыя Васільеўна выхоўала трох дзяцей, якіх, на жаль, ужо няма ў жывых, але былую вязьню наведваюць унукі, іх у яе тры. Чакае Марыя Васільеўна ў госці на 9 мая сваю ўнучку, якая зараз вучыцца ў Мінску. Не пакідае яе без увагі і сацыяльная работніца Алена Васільчук, – дапамагае па гаспадарцы, з цеплынёй і ўвагай ставіцца да былой вязьні.
– Марыя Васільеўна вельмі добрая, шмат памятае, нягледзячы на ўзрост. Пра вайну яна не любіць расказваць, як толькі успомніць, то ў яе адразу на вочы набягаюць слязы, – сказала Алена Васільчук.