Міёрскі раённы выканаўчы камітэт
Навагодняе свята для сем'яў бежанцаў у Віцебску падараваў шчырыя эмоцыі, частку цяпла і клопату кожнаму дзіцяці.
– Гэта наша сумесная ініцыятыва з Беларускім саюзам жанчын. Паводле традыцыі, новагодняе свята праводзіцца для тых, хто прыбыў да нас з раёнаў узброеных канфліктаў. У Віцебскую вобласць бежанцы пачалі прыбываць з 2014 года. Толькі з 2020 года за дапамогай да нас звярнулася 502 чалавекі. У асноўным гэта жанчыны з дзецьмі. Найбольшая колькасць прыехала з Данецкай і Луганскай абласцей. На дадзены момант у крызісным цэнтры Чырвонага Крыжа пражываюць жанчыны з дзецьмі, якія прыбылі з Харкаўскай вобласці. Мы стараемся зрабіць усё для іх адаптацыі. Так, жанчыны атрымалі працу на віцебскай фабрыцы «Васіліна», мужчыны – у гаспадарцы ў Рудакова. Дзецям дапамагаем зладзіць месцы ў дашкольных установах і школах, – адзначыла старшыня абласной арганізацыі Чырвонага Крыжа Галіна Жэланава.
Сёння на свята разам з казачнымі персанажамі, Дзедам Марозам і Снягуркай прыйшло каля 40 дзяцей з украінскіх і афганскіх сем'яў, якія маюць часовы статус бежанцаў. Для іх у культурна-гістарычным комплексе «Залатое кальцо горада Віцебска „Дзвіна“» арганізавалі яркую святочную праграму з хараводам ля ёлкі і падарункамі.
– Асноўная місія Саюза жанчын – уключыць у новагоднія мерапрыемствы розныя катэгорыі дзяцей, акружыць іх клопатам, увагай і падарыць сапраўдную казку, – адзначыла начальнік галоўнага ўпраўлення ідэалагічнай работы і па справах моладзі аблвыканкама, старшыня абласной арганізацыі грамадскага аб'яднання «Беларускі саюз жанчын» Марына Новіцкая. – Няхай сённяшняе новагодняе снежынкі завядуць дзяцей у казачным танцы і выканаюць усе іх заветныя жаданні. І самае галоўнае – няхай у іх будуць толькі станоўчыя эмоцыі і мірнае неба.
Шматдзетная мама Наталля прыйшла на ёлку з Вікай, Нікай і Георгіем.
– Нам вельмі спадабалася ў Беларусі. Зараз мы пражываем у Лёзна, у нас добрае жыллё, ёсць усе ўмовы для развіцця нашых дзяцей. Мы ўдзячныя за дапамогу Чырвонаму Крыжу, Беларускаму саюзу жанчын, – падзялілася Наталля. – Такія святы вельмі падабаюцца нашым дзецям. Мы ўсе рады, што тут нас заўсёды сустракаюць як дома.