Міёрскі раённы выканаўчы камітэт
Дэлегацыі Беларусі і Расіі падтрымліваюць традыцыю, закладзеную яшчэ ў 1959 годзе, і прыязджаюць на месца першай сустрэчы былых франтавікоў, партызан і падпольшчыкаў да Кургана Дружбы, насыпанага на мяжы Беларусі, Расіі і Латвіі.
У 2022 годзе была разбурана частка мемарыяла з латвійскага боку і знішчаны маст, які злучаў тэрыторыі краін. Цяпер балтыйскую суседку аддзяляе яшчэ і металічны плот з калючай дротам.
- Крган Дружбы збірае сапраўдных сяброў. Нягледзячы на тое, што Еўропа абрала свой шлях і пабудавала "жалезную заслану", беларусы і расійцы працягваюць сустракацца тут. Хацеў бы запэўніць, мы гатовыя і маст аднавіць, і сябраваць, і мець зносіны, і хадзіць адзін да аднаго ў госці, - адзначыў старшыня аблвыканкама Аляксандр Субоцін, дадаўшы, што асабіста для яго Крган з'яўляецца месцам сілы, памяці і смутку.
- Пэўны, гэта так і для любога чалавека ў нашай краіне, які разумее, якой цаной 80 гадоў таму была здабытая Перамога, якой цаной дасталася нам Незалежнасць.
Кіраўнік вобласці адзначыў спадчыннасць традыцый і сувязь пакаленняў на Кргане Дружбы:
- Цяпер тут збіраюцца не толькі два суседнія раёны, але і прыязджаюць дэлегацыі з іншых рэгіёнаў Беларусі і Расіі. На палонях Кургана Дружбы ў патрыятычных лагерах пачынае збірацца моладзь. Рэбяты некалькі дзён жывуць у наметах, зносяцца, гатуюць сумесныя творчыя нумары. Але самае галоўнае - пачынаюць сябраваць. Гэта дазваляе яшчэ больш зблізіць нашы краіны і сфарміраваць фундамент непахіснай дружбы на многія гады наперад, - рэзюмаваў Аляксандр Субоцін.
Першы намеснік губернатара Пскоўскай вобласці Вера Ямільянава ў размове з журналістамі адзначыла, што па рашэнні братніх народаў Савецкага Саюза менаўта гэтае месца было абрана для сустрэчы з тымі, хто неўяўнымі намаганнямі здабываў Вялікую Перамогу:
- Што мы скажам сваім "бацькам" і родным, калі не зберажам тое, што яны зрабілі для нас. На гэтай зямлі яны змагаліся, стаялі рамянем да рамяня дзеля таго, каб мы жылі, каб у нас былі дзеці і ўнукі. Курган Дружбы быў названы так з галоўнай пазітыўнай мэтай – сябраваць. Гэта неабходна нам усім, каб у людзей было святлое будучыню. Мы павінны берагчы гэты запавет і перадаваць наступным пакаленням.
Заместитель старшыні абласной савета ветэранаў вайны Уладзімір Цэцоха яшчэ з 1970 года, займаючы пасаду старшыні Верхнядзвінскага раённага выканаўчага камітэта, актыўна ўдзельнічаў у арганізацыі сустрэч на Кургане Дружбы. Затым на працягу 17 гадоў ён працягнуў гэтую работу ўжо ў якасці намесніка старшыні аблвыканкама.
- Калі падсумаваць усе сустрэчы, на якіх я прысутнічаў, іх будзе больш за 40. Курган Дружбы для мяне амаль як лёс. Менавіта тут я набыў сяброў і саюзнікаў, з якімі раздзяляў і радасці, і горы. Рады, што пасля 4-гадовага перапынку я зноў тут. Эмоцыі заўсёды апаноўваюць, калі пасля доўгага перапынку сустракаеш сяброў. Цяжка перажыў, як з-за палітыкі латвійскіх уладаў знеслі частку мемарыяла. Лічу, што тыя, хто гэта зрабіў, паступілі вельмі кароткаглядна. Галоўнае, што Курган Дружбы ўсё роўна застанецца ў памяці людзей. Хочацца, каб моладзь працягнула нашы традыцыі.
Афіцыйныя дэлегацыі склалі кветкі да помніка камсамольцам-падпольшчыкам вёскі Прошкі ў Беларусі і да помніка Герою Вялікай Айчыннай вайны Марыі Пынто ў Расіі, а таксама спялі легендарную "Катюшу".
У капліцы Сяргея Раданезскага прайшла заупакойная літая па загінулых у гады Вялікай Айчыннай вайны.
Для ўдзельнікаў сустрэчы была падрыхтавана канцэртная праграма.
Таксама працавалі інтэрактыўныя пляцоўкі і выездны гандаль.
Крыніца: vitebsk-region.gov.by