Міёрскі раённы выканаўчы камітэт
На вайсковым могілку № 2406 у вёсцы Халамер'е Віроўлянскага сельсавета Гарадоцкага раёна адбылося знакавае мерапрыемства – перапахаванне рэшткаў 27 загінулых салдат. Гэта важная падзея нагадала нам пра каштоўны ўклад тых, хто аддаў свае жыцці дзеля міру і свабоды. У мерапрыемстве прыняў удзел старшыня абласнога Савета дэпутатаў Уладзімір Цярэнцьеў.
Мясцовае насельніцтва, кіраўніцтва вобласці і раёна, лідары грамадскіх аб'яднанняў і арганізацый сабраліся на вайсковым могілку, каб выказаць сваю падзяку і ўдзячнасць за самаахвярнасць і мужнасць тых, хто прынёс у ахвяру жыццё дзеля нашай бяспекі. Хвіліна маўчання ў гонар загінулых напоўніла паветра балючым смуткам і безмяжовай ганарыстасцю.
У сваім звароце да ўдзельнікаў мерапрыемства Уладзімір Цярэнцьеў адзначыў: «Мы тут, каб праявіць павагу да тых, хто аддаў сваё жыццё дзеля нашай свабоды і міру. Гэтыя салдаты, невядомыя нам, пакінулі каштоўную спадчыну – мір і свабоду. Мірныя жыхары, дзеці, старыя сталі ахвярамі фашысцкага ціску, але іх ахвяра не была дарэмнай, бо мы абавязкова захаваем запаведаны нам мір».
У брацкай магіле № 2406 у в. Халамер'е пахавана 1491 ваеннаслужачы, у тым ліку 14 партызан. У 1971 годзе на брацкай магіле быў усталяваны помнік і праведзена перапахаванне загінулых воінаў з 41 бліжэйшага населенага пункта. Перапахаванне рэшткаў праводзілася з ваеннымі почастямі і вялікай павагай да загінулых як сімвал глыбокай удзячнасці і павагі да тых, хто ахвяраваў сваім будучым дзеля таго, каб Радзіма была незалежнай.
Уладзімір Цярэнцьеў падкрэсліў важнасць захавання памяці пра загінулых і іх ахвяры, каб будучыя пакаленні маглі атрымаць у спадчыну цноты міру і свабоды. Яго словы пра тое, што «памяць пра іх подзвігі павінна заўсёды быць з намі», гучалі як заклік захоўваць і перадаваць нашчадкам гэты дух у будучыні.
Па хадайніцтве адміністрацыі Рэспублікі Марый Эл Расійскай Федэрацыі рэшткі гвардзейскага старшыны С. Ф. Масковіча былі перададзены на радзіму для пахавання. У цырымоніі прынялі ўдзел родзічы С. Ф. Масковіча (пляменнік Яўген Вітальевіч Масковіч з горада Ёшкар-Ала Рэспублікі Марый Эл), якому былі перададзены рэшткі і асабістыя рэчы.
Гвардзейскі старшына 3-й мінамётнай роты С. Ф. Масковіч быў прадстаўлены да ўзнагароджання медалём «За адвагу» ў жніўні 1943 года за тое, што ён у баях з нямецка-фашысцкімі захопнікамі праявіў мужнасць і адвагу. У баі за вёску Ветрова (Арлоўская вобласць) разлік, якім камандаваў таварыш Масковіч, знішчыў 3 кулямётныя агнявыя кропкі праціўніка і да 10 нямецкіх салдат і афіцэраў. С. Ф. Масковіч загінуў на трэці дзень Гарадоцкай наступальнай аперацыі (13.12.1943 – 31.12.1943). З журналу баявых дзеянняў 83-й гвардзейскай стралковай дывізіі за 15 – 16.12.1943 г.: «83-я гвардзейская стралковая дывізія зламала супраціўленне праціўніка і на працягу сутак 15 снежня авалодала 14 населенымі пунктамі Гарадоцкага раёна, выйшла на рубяж ракі Обаль. У ноч з 15 на 16 снежня праціўнік сіламі 200 чалавек з 13 танкамі кантраатакаваў 248-ы гвардзейскі стралковы палк (у складзе якога ваяваў С. Ф. Масковіч), у выніку чаго сунуў яго на заходнюю апушку лесу, што ў 1 км на захад ад в. Лапцеўка».
У гэты ж дзень на воінскіх могілках № 4372 у в. Мяховае Біхіцкага сельсавета былі перапахаваны рэшткі 6 салдатаў Чырвонай Арміі, якія былі выняты пры правядзенні пошукавых работ у раёне в. Пятрова (былая в. Халюўкі) Біхіцкага сельсавета. Імёны двух чырванармейцаў засталіся невядомымі, у трох загінулых устаноўлены меркаваныя імёны. У ходзе раскопак быў знойдзены медальён на імя чырванармейца Пятра Васільевіча Ільіна, ураджэнца Яраслаўскай вобласці. Чырванармеец Ільін П.В., агнястрэльнік 556-га мінамётнага палка 4-й ударнай арміі загінуў у наступальных баях 16 снежня 1943 года ў пачатку Гарадоцкай наступальнай аперацыі і быў спачатку пахаваны ў в. Халюўкі тады Мяхоўскага раёна. Разам з ім у гэты дзень загінулі яго таварышы Анвар Сулейманаў і Васіль Цімафеевіч Баянаў, Фёдар Андрэевіч Агафонцаў. Меркавана, яны былі пахаваны разам у брацкай магіле. Іх імёны ўвекавечаны на мемарыяльных плітах воінскага пахавання № 4372 у в. Мяховае Біхіцкага сельсавета.
— Мы сабраліся тут, каб аддаць даніну памяці тым, хто ахвяраваў сваім жыццём дзеля нашай свабоды і бяспекі, — сказаў старшыня абласнога Савета дэпутатаў Уладзімір Таранцьеў у сваім звароце да ўдзельнікаў цырымоніі. — Гэтыя салдаты пакінулі нам неверагодную спадчыну – свабоду і мір, якія мы сёння маем гонар адчуваць і захоўваць.
На воінскіх могілках у в. Мяховае пахавана 815 вайскоўцаў, у тым ліку два Героі Савецкага Саюза: капітан Іван Мікалаевіч Антонаў, камандзір танкавай роты (загінуў 16.12.1943), старшы лейтэнант Мікалай Марцінавіч Рудык, камандзір танкавай роты (загінуў 16.12.1943). У 1959 годзе на могілках быў усталяваны помнік і здзейснена перапахаванне рэштак загінулых салдатаў з 59 суседніх вёсак. У 1989 годзе праведзена рэканструкцыя могілак.
Пошукавыя работы ў в. Пятрова (Халевікі) праводзілі прадстаўнікі Віцебскага абласнога гістарычна-патрыятычнага пошукавага клуба «Полымя» (старшыня Лыхалят М. А.), вучні пошукавага даследча-патрыятычнага атрада «Пошук» СШ №1 Полацка, кадэты Полацкага кадэцкага вучылішча, вучань Бычычынскай сярэдняй школы імя І. Антонава Руслан Стельмах.
Знойдзены родзічы Пятра Ільіна, якія пражываюць у г. Мышкін Яраслаўскай вобласці Расійскай Федэрацыі. Унук і праунук чырвонаармейца прынялі ўдзел у цырымоніі перапахавання рэшткаў. Ім перадалі медальён загінулага родзіча.