Полоцкий хлебозавод за последние три года вложил в модернизацию около 2,5 миллиона рублей

Міёрскі раённы выканаўчы камітэт

Хроніка працягласцю ў 90 гадоў і старыя, правераныя часам рэцэпты пакаленых пекароў. Гэты падмурок вопыту і народных традыцый — добрая аснова для трывалай эканамічнай базы хлебабулачнай вытворчасці.

Калі да гэтага яшчэ дадаць сучасныя тэхналогіі і згуртаваны калектыў, то поспех на рынку забяспечаны. Толькі за апошнія тры гады Полацкі філіял ААТ «Віцебскхлебпрам» інвеставаў у развіццё вытворчасці каля 2,5 мільёна рублёў. Як вынік — з пачатку года тэмп росту аб'ёмаў выпускаемай прадукцыі ў дзейных цэнах склаў 113,5 працэнта.

Новае абсталяванне ў дапамогу

Разам з намеснікам дырэктара філіала па тэхнічных пытаннях Юрыем Губоглам абмяркоўваем апошнія набыцці.

— Самая буйная пакупка — гэта камплексная механізаваная лінія па вытворчасці хлебобулочных вырабаў, — распавядае Юрый Георгіевіч. — Мантуюць яе два гады таму. Новая печ не толькі значна паўплывала на якасць прадукцыі, але і забяспечыла магчымасць пашырэння яе асартыменту. Прыраст хуткасці выпечкі, а значыць, і прадукцыйнасці ў цэлым. Кошт лініі немалы — больш за два мільёны рублёў. Без крэдыту не справіліся б. Шмат навінак і ў іншых падраздзяленнях. Напрыклад, сучасны паветрана-вінакрутны кампрэсар забяспечыў энергаэфектыўнасць працэсу і паляпшыў якасць — дзякуючы ачышчанаму паветру, якое непасрэдна кантактуе з мукой.

…На гадзініках — амаль заканчэнне звыклага для нас усіх рабочага дня. А ў цэхах Полацкага хлебазава, які функцыянуе кругласутачна, самы пік насущных спраў. З непрывыкі водар свежаспечанага хлеба, дрожджаў, карыцы і яшчэ чагосьці безумоўна смачнага кружыць галаву. Вось з канвеера адзін за адным, практычна лавінай, падаюцца румяныя «баханы». Так і хочацца адшчапіць хрусткую скарынку…

Майстар змены Лілія Кастэцкая дазваляе дэгуставаць свежую выпечку. Смачнота!

— Гэта наш фірмовы хлебушек, — тлумачыць спецыяліст, — Рэцэпту ўжо больш за 20 гадоў. Гасці горада бяруць у якасці сувеніра-смачнасці і вазяць за сотні і нават тысячы кіламетраў. Бачыце, на ўпакоўцы помнік князю Усяславу Чарадзею? Ён стаіць у Полацку на скрыжаванні вуліц Кастрычніцкай і Еўфрасінні Полацкай. Каб выкарыстаць выяву на этикетцы, прыйшлося браць афіцыйны дазвол скульптара. Але затое цяпер наша асаблівасць як візітная картка гістарычнай летапісі горада.

На размовы часу крыху. Усю ноч завадары, тэставоды і пекары будуць клапаціцца, каб да трох гадзін начы можна было загружаць аўтамабілі. У кожным фургоне мінімум 15 найменняў, максімум — да 60.

Спачатку адпраўляем заказы ў установы закрытага тыпу — шпіталі, дзіцячыя садкі і школы. Потым ідзе адгрузка ў гандлёвыя сеткі, — кажуць работнікі завода. — Графік вельмі напружаны. Таму новае абсталяванне —

гэта выдатная падтрымка. Насамрэч за пару-тройку гадоў удалося мадэрнізаваць увесь цыкл — ад падрыхтоўкі сыравіны да выпуску гатовай прадукцыі. Цяпер у планах — мадэрнізацыя дрожджавога аддзялення.

Усё пад кантролем

Новыя кампрэсары, халадзільныя шафы і камеры, тэстазакаточныя ўстаноўкі, тэстамешальныя і тэстараздзяляльныя машыны для хлебабулачных вырабаў, шпрыцы-дазатары і многае іншае — усё задзейнічана з максімальнай эфектыўнасцю…

Вось з канвеера напрамую да лоткаў спускаюцца роўненькія вузкія палоскі разрэзаннага тэста. Працаўніцы завода складаюць іх побач па чатыры штукі. Яшчэ крыху — і з печы выйдзе папулярная ў пакупнікоў булочка-сайка.

Практична кругласутачна працуюць і спецыялісты вытворчай лабараторыі. Інжынер-тэхнолаг Святлана Кузняцова і мікрабіёлаг Таццяна Іотакова ўводзяць у курс справы:

— Уважліва правяраем як паступаючую сыравіну, так і прадукцыю на ўсіх этапах яе вытворчасці. Разам з тэхнолагамі распрацоўваем і новыя рэцэптуры. Аналізуем попыт, ад чагосьці адмаўляемся, нешта ўкараняем. Гэта працэс бесперапынны, і ад яго эфектыўнасці залежыць попыт, а значыць і фінансовая стабільнасць прадпрыемства. Зараз вось распрацоўваем новыя віды подавых хлебаў — з брусніцай, сушонай маркоўкай і іншымі інгрэдыентамі. Працягваем пашыраць і лінейку экструзійных вырабаў.

Хлебцы — гэта асобная спецыялізацыя полацкіх пекароў, тая ніша, якая з кожным годам прыносіць працаўнікам завода ўсё большую папулярнасць і прыбытак. Зараз прадпрыемства выпускае ўжо 11 найменняў хлебцаў і сем відаў кандытарскіх палосак. Нягледзячы на санкцыйныя абмежаванні, партнёры з краін Балтыі па-ранейшаму закупляюць у Полацку гэтую прадукцыю і вазяць для продажу на еўрапейскі рынак.

Хлебная эканоміка

Кожны дзень Полацкі хлебазавод адгружае пакупнікам каля 20 тон хлебобулачных і прыкладна тону кандытарскіх вырабаў. А яшчэ выпускае больш за дзве тоны хлебцаў і палосак.
З пачатку года ў параўнанні з аналагічным перыядам мінулага тут выпушчана прадукцыі на 35 тон больш. Выручка павялічылася амаль на 2,6 мільёна рублёў. Выдатныя паказчыкі. Асабліва з улікам таго, што да філіяла «Полацкі хлебазавод» далучылі яшчэ два ўчасткі — невялікія хлебазаводы і зону абслугоўвання былых райпо ў Верхнядзвінску і Міорах.
— Натуральна, адлегласць не блізкая, накладныя выдаткі салідныя, а матэрыяльна-тэхнічная база на месцах патрабуе сур'ёзных інвестыцый, — адзначае Юрый Губогла. — Нешта мы там ужо зрабілі, нешта плануем. Галоўнае ў тым, што цяпер мы можам разгрузіць асноўную вытворчасць, з'явілася магчымасць пазбегнуць дублявання ў асартыменце выпускаемай прадукцыі. Стараемся зрабіць так, каб дакладным размеркаваннем абавязкаў паміж усімі ўдзельнікамі адзінай вытворчай ланцужкі звесці на нішто мінусы і дасягнуць стабільных плюсав.

Сёння на Полацкім хлебазаводзе, які кожны дзень забяспечвае свежымі вырабамі жыхароў не толькі Полацка і Наваполацка, але і Міёрскага, Верхнядзвінскага, Шаркаўшчынскага, Шумілінскага раёнаў, а таксама пастаўляе тавар у гандлёвыя сеткі Віцебска і Мінска, працуе каля 430 чалавек. Сярод іх шмат прадстаўнікоў сямейных дынастый, спадкаемных хлебапекаў. Напрыклад, тэставод фарміровачнага цэха Таццяна Мельнікава працуе побач са сваёй сястрой — аператарам безтарышнага захоўвання мукі Наталляй Новаковой. Ёсць і тыя, хто на сваім рабочым месцы замяніў бацькоў, якія калісьці прывялі іх у шаноўную «хлебную» прафесію.

Што змянілася ў рабоце прадпрыемства з ужостраннем санкцый? Спецыялісты сцвярджаюць: нічога. Мука была і застаецца айчынная. Купіць сухофрукты на месцы — таксама не праблема. Няма складанасцей і з іншымі інгрэдыентамі. А што тычыцца рынкаў збыту, то жыццё паказвае: таго, хто ўжо палюбіў прадукцыю беларускіх вытворцаў, граніцы ніколі не спынялі і не спыняць.

vitebsk-region.gov.by

Міёрскі раённы выканаўчы камітэт | Міёрскі раённы выканаўчы камітэт